1. مقاومت در برابر درجه حرارت بالا
با در نظر گرفتن فلوروپلاستیک ها (PTFE، FEP، PVDF، ETFE، PFA) به عنوان مثال، حداکثر دمای عملیاتی آنها می تواند به 260 درجه سانتیگراد برسد، با محدودیت دمای پایین بالای -18 درجه سانتیگراد.
متعارف لوله های پلاستیکی (مانند PPR و PVC) را می توان برای مدت طولانی زیر 90 درجه سانتیگراد به طور پایدار استفاده کرد، اما نرم شدن یا حتی شکست در بالای 95 درجه سانتیگراد رخ می دهد.
2. چقرمگی در دمای پایین
لوله های PPR درجه خاصی از چقرمگی را در محیط های با دمای پایین از 20- تا 40- درجه سانتیگراد حفظ می کنند، اما مستعد شکنندگی زیر 5 درجه هستند، که نیاز به انتخاب لوله های مخصوص دمای پایین یا لوله های با دیواره ضخیم دارد.
HDPE و PE-RT در محدوده -40 تا -20 درجه سانتیگراد عملکرد خوبی دارند، مناسب برای سیستم های گرمایش یا تامین آب در مناطق سرد.
3. تست عملکرد جامع
با آزمایش لولهها در یک محفظه دوچرخهسواری دمای پایین/دمای بالا (-80℃ تا 150℃) برای شاخصهایی مانند مقاومت در برابر فشار و دمای اعوجاج گرما، قابلیت اطمینان مواد در دماهای شدید قابل تأیید است.
استانداردهای صنعتی مستلزم آن است که خط لوله در دمای -20 درجه سانتیگراد "غیر شکننده" و در دمای 80 درجه سانتیگراد "غیر روان" باقی بماند تا از عملکرد ایمن در محیطهای شدید اطمینان حاصل شود.